การออกแบบคำสั่ง

โมเดลภาษาเห็นเพียงข้อความที่มันได้รับ สำหรับผู้ช่วยบริการลูกค้า ข้อความนั้นมักมีหลายชั้น: คำสั่งระบบที่อธิบายว่าใครคือผู้ช่วย มันให้บริการใคร และสิ่งที่มันไม่ควรทำ; เอกสารอ้างอิงที่ดึงมาสำหรับคำถามปัจจุบัน; คำอธิบายของเครื่องมือที่มันอาจใช้; และการสนทนาจนถึงตอนนี้。

การออกแบบคำสั่งคือการทำให้แพ็คเกจนั้นชัดเจนและสอดคล้องกัน คำแนะนำที่คลุมเครือ (“ช่วยเหลือ”) จะผลิตพฤติกรรมที่คลุมเครือ; คำแนะนำที่เฉพาะเจาะจง (“ถ้าหมายเลขคำสั่งหายไป ให้ขอหมายเลขก่อนที่จะค้นหา”) จะผลิตพฤติกรรมที่คาดเดาได้

ให้ชัดเจนเกี่ยวกับงาน ผู้ชม และรูปแบบที่คาดหวัง ให้โมเดลมีบทบาทและบริบทที่เพื่อนร่วมงานใหม่จะต้องการ แสดงตัวอย่างคำตอบที่ดีหนึ่งหรือสองตัวอย่างเมื่อรูปแบบมีความสำคัญ แยกคำแนะนำออกจากข้อมูล — และบอกโมเดลว่าข้อความที่ดึงมาคือข้อมูลที่จะใช้ ไม่ใช่คำสั่งที่จะปฏิบัติตาม ขอให้มันคิดทีละขั้นตอนในคำขอที่ซับซ้อน; Wei และเพื่อนร่วมงานแสดงให้เห็นในปี 2022 ว่าการกระตุ้น “เชื่อมโยงความคิด” นี้ช่วยปรับปรุงผลลัพธ์ในปัญหาหลายขั้นตอน และบอกว่าควรทำอย่างไรเมื่อข้อมูลหายไป。

ผู้ให้บริการโมเดลเผยแพร่คู่มือของตนเอง; เอกสารของ Anthropic, ตัวอย่างเช่น, แนะนำให้ชัดเจนและตรงไปตรงมา ใช้ตัวอย่างและให้โมเดลมีพื้นที่ในการคิด

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือคำสั่งที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ: คำตอบที่ไม่ดีแต่ละคำจะนำไปสู่กฎอีกหนึ่งข้อ จนกว่ากฎจะขัดแย้งกันและโมเดลไม่ปฏิบัติตามกฎใดๆ ได้ดี มีตัวอย่างที่น้อยมากที่ถูกคัดลอกคำต่อคำไปยังคำตอบเป็นอีกหนึ่งกับดัก — รวมถึงตัวอย่างที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งอาจทำให้ผู้ช่วยตอบเป็นภาษาอังกฤษ ดังนั้นการใส่ข้อเท็จจริงที่เปลี่ยนแปลง เช่น ราคา ลงในคำสั่งแทนที่จะเป็นฐานความรู้ก็เป็นอีกหนึ่งข้อผิดพลาด。

คำสั่งควรอธิบายพฤติกรรม ข้อเท็จจริงควรอยู่ในฐานความรู้และข้อมูลสดควรอยู่ในเครื่องมือ

ใน AI SmartTalk คำสั่งระบบเรียกว่า ชีวประวัติของผู้ช่วย แบบฟอร์มที่มีการแนะนำช่วยในการเขียน — ตัวตน สไตล์การสื่อสาร และกฎ โดยมีโทนเสียงที่เป็นมิตร มืออาชีพ เป็นกลาง หรือกำหนดเอง — และเวอร์ชันก่อนหน้าจะถูกเก็บไว้เพื่อให้สามารถเปรียบเทียบหรือย้อนกลับการเปลี่ยนแปลงได้ กฎการตัดสินใจและนโยบายการส่งต่อจะถูกตั้งแยกต่างหาก และนโยบายในตัวเช่นการตอบในภาษาของผู้เยี่ยมชมจะถูกเพิ่มโดยแพลตฟอร์ม